ХАБАРИ ДОҒ
Чоршанбе, Май 29 2019


Вежагии Рӯза
Хонандаи гиромиқадр! Дар ояи 185, сураи Бақараи Қуръони шариф омадааст: Шаҳру Рамазонал лази унзила фиҳил Қуръон. Яъне дар моҳи Рамазон Қуръон фиристода шуд, ки ҳидояткунанда аст мардумро бо далелҳои равшан ва ҷудокунанда ҳақро аз ботил аст. Чунончи
Моҳи Рамазон гуфт, Худо ҳар кӣ зариф аст,
Донад, ки дар он нозили Қурони шариф аст.
Ҳодисаи якум ин ки нузули Қуръони Шариф дар осмони аввал аст. Ҳодисаи дувуми таърихӣ, ки дар ин моҳ рӯй додааст, муҳорибаи бадр аст, ки дар 17-уми моҳ воқеъ шуда буд. Мусулмонон бо роҳбарии Ҳазрати Муҳаммад (с) ба шумораи каму аслиҳаи ночиз аз болои мушрикон, ки дорои адади сершумори аслиҳаи ҷангӣ буданд, бо ҳукми Худованд пирӯзӣ ёфтанд.

Ривоятҳои рамазонӣ
Ривоят мекунанд, ки Расул (с), ки бо омадани моҳи мубораки шарифи Рамазон ҳар касе фараҳманд гардад, Оллоҳ таъоло ҷасади ӯро бар оташи дӯзах ҳаром мегардонад. Ривоят аст, Оллоҳ таъоло мегӯяд: Кист он кӣ дӯст медорад маро ман дӯст медорам ӯро. Ва кист он кӣ ҳар чӣ талаб кунад аз ман, ҳоҷати ӯро раво гардонам. Ва кист мағфират талабад аз ман, мағфират кунам ӯро.
Пас амр кунад Оллоҳ таъоло, дар моҳи Рамазон кироманкотибинро, ки нависед дар номаи аъмоли бандаи мӯъмин ҳасаноти ӯро ва тарк кунед сайиоти ӯро. Ва маҳв кунад Оллоҳ таъоло аз номаи аъмоли он банда гунаҳҳои гузаштаи ӯро.

Ҳама кутуби Худо дар Рамазон омадаанд!
Ривоят кунанд, ки суҳуфи Иброҳим алайҳисалом дар шаби аввали Рамазон нозил шуд. Тавроти Мӯсо алайҳисалом баъд аз 70 соли суҳуфи Иброҳим дар шаби шашуми моҳи Рамазон нозил гардид. Забури Довуд алайҳисалом пас аз 500 соли Таврот дар шаби 12-уми моҳи Рамазон нозил шуд. Инҷили Исо алайҳисалом баъд вз 1100 сол пас аз Забур шаби 12-уми моҳи шарифи Рамазон нозил гардид. Қуръони Ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с) пас аз 622 соли Инҷил дар шаби 27-уми моҳи шарифи Рамазон аз арш ба осмони дунё нозил шуд. Дар муддати 23 сол Ҷабраили амин ба амри Раббулҷалил аз осмони дунё ба гуселонидани ҳазорон ҳазор малоик оят-оят ба ҷаноби пайғамбар онро расониданд.

Биҳишт-муштоқи рӯзадорон
Ривоят мекунад ибни Аббос разияллоҳу анҳу, ки шунидам аз Расули Акрам (с) гуфт:
-Агар умматони ман шарафи моҳи Рамазонро медонистанд, ҳароина таманно мекарданд, ки тамоми сол Рамазон бошад, ки тоати он мақбулу дуои он мустаҷоб ва гуноҳи он мақҳур шавад ва муштоқи рӯзадорон биҳишт аст.
Ривоят кунанд Расул алайҳисалом, ки ҷаннат ба 4 гурӯҳ муштоқ аст: аввал, тиловаткунандаи Қуръон; дувум, нигоҳдорандаи забон, дурӯғ, дашном, бӯҳтон, ғайбат; савум, серкунандаи гуруснагон; чаҳорум, рӯзадорони моҳи шарифи Рамазон. Чи хеле ки мо ҷаннатро мехоҳем, ҷаннат ишонро мехоҳад.
Дар хабар омадааст, ҳар гоҳе, ки ҳилоли моҳи Рамазон рӯй намояд, аршу курсӣ ва фариштагон нидо кунанд, ки башорат бод бар уммати Муҳаммад (с)-ро, ки офтобу моҳу кавокиб,  дар ҳаво мурғон, дар баҳрҳо моҳиён ва кулли зиррӯҳ ҳама омурзиши гуноҳҳони умматони Муҳаммад (с)-ро аз парвардигори оламиён мехоҳанд. Оллоҳ таъоло бар фариштагон фармояд, ки савоби намозу тасбеҳи худҳоро дар моҳи Рамазон ба уммати Муҳаммади Мустафо (с) бибахшанд…

Ҳоҷӣ Исмоил Пирмуҳаммадзода,
махсус барои хонандагони СССР

Чоршанбе, Май 22 2019


Дар баъзе аз ривоятҳо омадааст, ки рӯза бигиред, то ки аз нишоти дурӯғини нафси шайтонӣ наҷот ёбед. Вақте ки инсон рӯза гирифту ба рӯза алоқа пайдо кард ва ба он дил баст, он гоҳ кам-кам ба ботини рӯза пай мебарад. Ботини рӯза инсонро ба дидори Ҳақ мекашонад, ки Худои субҳон фармудааст: Ассавмули ва ана аҷзубиҳи-«Рӯза барои ман гирифта мешавад ва савобашро худам медиҳам». Ин ибора фақат барои рӯза ворид шуда, дар бораи дигар ибодатҳо ворид нашудааст! Ҳишом ибни Ҳаким аз Имом Ҷаъфари Содиқ раҳматуллоҳи алайҳ пурсид:
-Чаро рӯза гирифтан ба мардум фарз гардид?
Имоми мусулмонон фармуданд:
-Барои он ки бою камбағал дар рӯза гирифтан яксонанд. Ва ҳар 2 аз хӯрдану ошомидан худдорӣ меварзанд. Зеро ашхоси сарватманд дар ғайри рӯза ҳамеша серанд ва ҳич гоҳ ранҷи гуруснагиро таҳаммул намекашанд. Онҳо маҳз ба воситаи рӯза гирифтан, гуруснагӣ мекашанд ва аз ранҷи мардуми нодор огоҳ мешаванд. Рӯза барои ин нест, ки инсон гуруснаю ташна бишавад, вагарна дар рӯи замин гуруснагону ташнагон зиёданд. Гурусна аз сабаби надоштани ғизо чизе намехӯрад, аммо рӯзадор ғизо дорад, вале ба хотири муҳаббат ва тарс аз Худои муттаъол Рӯза медорад.

Рӯза сипари дӯзах аст!
Ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с) фармуданд:
- Ассавму ҷуннатун минан норӣ-Рӯза сипарест дар муқобили оташи дӯзах.
Яъне рӯза аз оташи шаҳвати дунё ва оташи ҷаҳаннам дар охират чун сипар мешавад. Дар моҳи шарифи Рамазон раҳму шафқат ва ҳисси бахшоиш боло меравад. Садақаи рӯза бояд ба дилсӯзӣ ва меҳрубонӣ ҳамроҳ бошад. Аммо таҳқир ва миннат кардан савоби садақаро ботил месозад.
Дар моҳи Рамазон бузургонро эҳтиром ва ба хӯрдан тараҳҳум бояд кард. Хосатан, устод ва муаллимро икром намудан лозим аст, зеро бузургӣ танҳо марбути синну сол нест, балки касе аз мо аз нигоҳи мақоми маънавӣ бузургтар бошад, ӯро бояд гиромӣ бидорем.
Рӯзе аз Аббос, амаки пайғамбар пурсиданд:
-Шумо бузургтаред ё Расулаллоҳ?
Ҳазрати Аббос разияллоҳу анҳу гуфт:
-Ӯ бузургтар, вале синни ман бештар аст.
Ана инро адаби гуфтор мегӯянд, ки барои ҳар кадоми мо бояд дарси ибрат бошад.

Рӯза хамӯшист!
Ҳикмати дигари рӯза нигоҳ доштани забон аст. Ҳазрати Муҳаммад (с) фармуданд: -Касе, ки Худоро бишносад ва Ӯро бузург бишморад, дар пеши Худои азим ҳар хел суханро намегӯяд ва шикамашро ҳам ба ғизои ҳаром пур намекунад.
Ҳикмати дигари рӯза нигоҳ доштани чашм аст. Гоҳо инсон мубталост, ки номаҳрамеро бингарад. Ҳазрати Муҳаммад (с) фармуданд:
-Нигоҳ ба номаҳрам тире аз тирҳои шайтон аст.
Аз ин рӯ, дар моҳи мубораки Рамазон ба чизе, ки аз он бӯйи ҳалол нест, худро канор бояд гирифт.

Рӯза адаб аст!
Дар рӯза гирифтан инсон бояд одоби муомиларо риоя кунад. Ислом мефармояд, ки ҳар яки мо нисбат ба дигар ашхос боадаб бошем, хоҳ мусулмон аст, хоҳ на. Зеро нигоҳ доштани адаб 1 ҷузъи исломии мост. Ва дар тарзи нишастану бархостан, гуфтан, муомила кардан ва амсоли инҳо мусалмон бояд адабро риоя намояд, бовиқору вазнин бошад, зеро ҳусни адаб аз имон аст. Худовандо, моро аз ҳикматҳои Рӯза ва фазилатҳои моҳи шарифи Рамазон баҳравар гардонида, аз шарри шайтон нигоҳ бидор! Омин, ё Раббалмоламин…

Ҳоҷӣ Исмоил Пирмуҳаммадзода

Чоршанбе, Дек 05 2018

 

Дар газетаи СССР (№30, 26.07.2018) мақолаи ман бо номи «Тақвими Шӯрои уламо ислоҳ намешавад?!) чоп шуда буд. Баъдан Раёсати Маркази Исломии ҶТ вокуниш навиштанд, ки «Тақвими рамазонӣ дуруст аст» (СССР, №34, 23.08.2018). Ва гунаҳкор карданд, ки гӯё бо ғалатгӯиҳоям мардумро ба иштибоҳ меандозам. Ҳоло исбот мекунам, ки кӣ ҳақ аст!

Панҷшанбе, Июн 21 2018


Қавлуҳу таъоло, астаъизубиллоҳ, фиҳо юфрақу куллу амрун ҳаким. Парвардигори раббулиззат мефармояд, ки дар ин шаб ҷудо карда шавад ҳар амре, ки ҳукм шудааст дар ин сол аз барои махлуқот, аз ризқу аз аҷал. Гӯянд, ки лайлатулқадр 9 ҳарф аст. Оллоҳ таъоло лафзи лайлатулқадрро 3 бор дар сураи «Инно анзално» ёд кардааст. Ҷамъ бошад дар 27-уми Рамазон аст. Сабаби пинҳон доштани ӯ он аст, ки мусулмонон шабҳои Рамазонро бо тоату ибодат эҳё кунанд.
Овардаанд, ки дар шаби қадр ихтилоф кардаанд. Баъзе аз уламо гуфтаанд, ки шаби қадр аввали моҳи Рамазон аст. Гурӯҳи дигар гӯянд, ки шаби 17-уми Рамазон аст, бархеи дигар бар онанд, ки дар даҳаи охири Рамазон аст.

Панҷшанбе, Июн 14 2018


Гуфтори олимон дар бораи рӯза
Акнун дар бораи Рӯза ва аҳамияти он сӯҳбат мекунем. Алломаи марҳум Саид Муҳаммадризо дар «Тафсири мунор» ҷилди 1, саҳифаи 148 мегӯяд: «Яке аз фавоиди рӯза дар саломатии инсон ин, ки барҳам медиҳад ва дур мекунад моддаҳои таҳшиншудаи дар бадан бударо. Хусусан аз танпарварону ҳамкорон ё бекорон мехушконад тамоми рутубатҳои зарароварро ва пок месозад рӯдаҳоро аз табоҳии талха ва аз заҳрҳои тезу тунде, ки онҳоро пурхӯрӣ пайдо мекард …». Қоидаи дигари рӯза ин ки об мекунад равғани зиёдатиро ё монеа мешавад ва намегузорад, ки дигар дар шикам равған зиёд шавад. Ҳоло он ки зиёдатии равған дар бадан барои кори дил хатарнок аст.

Ҷумъа, Июн 08 2018


Хонандаи ниҳоят гиромиқадр! Нияти моҳи шарифи Рамазонро ба шумо арза медоштам. Нияти рӯза гирифтан: Ният кардам рӯзаи фарзии фардоро, ки аз моҳи Рамазон аст. Ва шомгоҳон нияти рӯза кушодан чунин аст: Парвардигоро, танҳо барои ту рӯза доштам ва ба ту имон овардам. Ва ба ту таваккул кардам ва аз ризқи додаат ифтор мекунам.
Рӯза яке аз рукнҳои асосии Ислом аст, бародарони азиз! Рӯза гирифтан дар моҳи мубораки Рамазон дар қатори намоз, закот, зиёрати хонаи Каъба ва ба забон рондани калимаи тайиба ва шаҳодат, аз ҷумлаи 5 рукни асосии Ислом аст.

саҳ 2 аз 9

Китобҳо

Flag Counter