ХАБАРИ ДОҒ
Чоршанбе, Июл 03 2019

23.06.2019. Домуллои маъруфу маҳбуб Ҳоҷӣ Мирзо, дар ин рӯз духтари худро ба хонаи бахт гусел карданд, ки дастаҷамъона дуо мекунем, то ҷӯрапир гарданду 1 оилаи идеолии Тоҷикӣ+мазҳабӣ барпо созанд. Хушбахт шаванд! Мо Метавонем!!!

 

 

8 масъалае, ки Эмом Аъзам посух нагуфтанд…

Дуруд, домуллои гиромӣ! Мегӯянд, Имом Абуҳанифа дар чанд мақолае таваққуф кардааст ва ҷавобе нагуфтааст. Хуб мешуд, онҳоро баён мекардед.

Шамсиддин Салимов,

Ронандаи таксӣ, н.Ҳамадонӣ

 

Посух: Дар 8 масъала Имом таваққуф кардаанду ҷавоб нагуфтаанд:

1.Ҳайвоне, ки ҳамаи хӯрдааш ё аксари хӯрдааш наҷосат бошад. Баъди чанд рӯз манъ кардан гӯшташ барои хӯрдан тоза мешавад?

2.Саг кадом вақт шикорӣ мешавад ва шикор кардан ба он дуруст аст?

3.Дар чандсолагӣ хатна карда мешавад?

4.Хунсои мушкил, яъне он инсоне, ки ҳам олати мардӣ дорад ва ҳам олати занона ва аз ҳардуяш пешоб мекунад, ҳукми занро дорад, ё ҳукми мардро?

5.Ба оби пасхӯрдаи хар таҳорат кардан дуруст аст, ё не?

6.Агар савганд бихӯрад, ки дар даҳре (замон, давр, аср, дунё, ҷаҳон) бо фалонӣ гап намезанам, то кай гап зада наметавонад?

7.Фариштагон афзаланд, ё паёмбарон?

8.Фарзандони мушрикон ба дӯзах мераванд, ё ба биҳишт?

Ҳикмати чунин ҷавоб надодани Имом Абуҳанифаро ҷаноби Кӯҳистонӣ чунин баён кардааст: Аз ҷавоби суоле, ки аз далели он бохабар набудааст, таваққуф кардааст, зеро бе меъёри шариат, яъне бидуни истидлол ба масодири дин посух гуфтан ин худ дурӯғ, яъне аз номи Худо ҳалолеро ҳаром ва ҳаромеро ҳалол гуфтан аст…

 

 Чӣ чиз рӯзаро нашиканад?

Чӣ чиз рӯзаро фосид (вайрон, ё ботил) намекунад, ва ё намешиканад?

1.Аз рӯи фаромӯшӣ чизе бихӯрад, ё биёшомад, ё ҳамбистар шавад.

2. Дар хоб иҳтилом (ҷунуб) шавад.

3.Укол (сӯзандору) кардан фақат аз тариқи раг (глюкоза, ё дигар навъи доруе, ки қувват бахшад, эҳтиёт кунад хуб аст). Дар умум укол шиканандаи рӯза нест. 

4.Ба хонумаш назар намояд ва инзол (баромадани манӣ) шавад.

5.Ба баданаш равған молад, ё хушбӯӣ истифода барад.

6.Ҳиҷомат (хунгирӣ) намояд.

7.Сурма бимолад ё аз мисвок истифода кунад (на аз «зубная паста»).

8.Бӯсидан ва дастбозӣ кардан, ба шарте ки инзол нашавад.

9.Рӯзона дар ҳавз ё дарё оббозӣ кардан.

10.Агар шаб бо ҳамсараш ҳамбистар шуд ва ҳанӯз ғусл накарда, ки субҳ бидамад, ин ҳолат ба рӯзаи ӯ ҳеҷ зарар надорад. Бояд ғусл кунад ва рӯзаашро давом диҳад.

11.Агар занҳо барои пешгирии ҳайз ҳабб (таблетка) истифода баранд, ба шарте ки ба саломатиашон зарар надошта бошад, ҷоиз аст.

12.Чи миқдоре, ки оби даҳонашро фурӯ барад рӯзааш намешиканад.

13.Ба ҳалқи рӯзадор ҳашарот фурӯ равад, мисли магас, ё дуду ғубор ва агар қасдан набошад, рӯзааш намешиканад.

Чоршанбе, Июн 26 2019

Аз Худо талабем, ё аз мазор?

Ман ба домуллои мӯҳтарам, Ҳоҷӣ Мирзо Ибронов 5 савол дорам ва хоҳишам ин аст, ки ба ин пурсишҳо посух нависад.

1.Касе ба хонаи Худо раваду ҳаҷ кунад, тамоми гуноҳҳояш бахшида мешавад. Оё ин ҳақиқат дорад?

2.Намозҳои солҳои пешин (давраи студентӣ, замони хизмати ҳарбӣ…)-ро хонем, ё не? Ва ё ҳамту тавба ҳам кунем мешавад?

3.Мегӯянд, пайғамбар дар қиёмат уммати худро шафоат мекунад, вале агар Худованд розӣ бошад. Ба инаш ҳам бовар кунем? Пас ин чӣ хел шафоат мешавад?

4.Аз мазорҳо талаб мекунем, ки «ба ман фарзанд бидеҳ». Оё дар дини ислом ин дуруст аст? Яъне талабро мо аз мазорҳо кунем, ё аз Худо?

5.Вақте бо ҷамоат намоз мехонем, бархе суннатҳоро алоҳида мехонанд ва баъзе дар масҷид пароканда шуда, ҳар сӯ мераванд ва қисме ҷои худро иваз карда намоз мехонанд. Оё ин дуруст аст?

Мирзоаҳмад Одинаеви 67-сола,

шаҳраки Панҷоб, н.Ҷайҳун, тел: 93 529 26 08

 

Ҳоҷӣ меҳмони Худост

Посухи суоли 1.Бале, ҳар касе адои ҳаҷ кунад, Аллоҳ гуноҳони ӯро бахшида мегардонад. Паёмбарамон Ҳазрати Муҳаммад (с) мефармояд: «Ҳар кӣ ҳаҷҷи фарзӣ кунад ё умра анҷом диҳад, инҳо меҳмони Аллоҳ ҳастанд. Агар дуо кунад иҷобат мешавад, агар талаби мағфирати гуноҳ кунад, бахшида мешавад».

Посухи суоли 2. Намозҳоеро, ки нахонда бошем, қазои онҳо дар мазҳаби Абуҳанифа воҷиб асту бояд хонда шаванд.

Посухи суоли 3. Бале! Ҳабиби худо рӯзи қиёмат умматонашро шафоъат мекунад. Шафоъат, яъне кумак ё ёрӣ кардан аст, то аз зиллати он рӯз наҷот биёбӣ.

Посухи суоли 4. Сад афсӯс, ки то ҳол мо аз роҳи дурусти зиёрат аз қабристон огаҳӣ надорем. Ба ҷуз Худо касе лоиқ нест, ки ибодат шавад ё аз ӯ кӯмак хоста шавад ё ҳоҷате аз ӯ талаб карда шавад, зеро ғайри Худо ҳама махлуқ ва оҷизанд ва ба зоти худ наметавонанд ба касе нафъ ё зараре бирасонанд. Шайх Аттори валӣ чӣ зебо гуфтааст:

Аз Худо хоҳ ҳар чӣ хоҳӣ, эй писар,

Нест дар дасти халоиқ хайру шар.

Ҳар кӣ хонад ғайри ҳақро, эй писар,

Кист дар олам аз ӯ гумроҳтар?

Дар тафсири Кабир (ҷилди 5, саҳ.33. «Табъи Миср») омадааст, ки «агар фоида ё зарарро аз ғайри Аллоҳ бихоҳӣ, ту золимӣ».

Боязиди Бастомӣ аз машоихи бузург ба шумор меравад, мефармояд: «Кӯмак ё ҳоҷат хостани махлуқ аз махлуқ монанди кӯмак хостани зиндонӣ аз зиндонист».

Аллома Олусӣ мефармояд: «Бидуни шак мадад ҷустан аз мурдагон амрест, ки дурӣ аз вай воҷиб аст ва ин кор зебандаи хирадмандон нест» (Тафсири ибни Касир. 3/335).

Дар китоби «Ал-ғароиб фи таҳқиқил мазоҳиб» навишта шудааст: «Имом Абуҳанифа шахсеро дид, ки бар қабри бузургон омаду ба онҳо салом дод ва гуфт: Эй соҳибони қабр, чандин моҳ аст, ки шуморо садо мезанам, аз шумо кумак мехоҳам. Оё аз саволи ман бохабаред, ё бехабар? Имом Абуҳанифа пурсид: Ба ту чӣ ҷавоб доданд? Гуфт: Ҳеҷ чиз, хомӯшанд! Абуҳанифа гуфт: Нафрин ба ту ва номурод бошӣ. Чаро бо ашхосе суҳбат мекунӣ, ки ҳеҷ чизе дар ихтиёр надоранд. Сипас Имом ин оятро тиловат кард (Сураи Фотир. ояти 22).

Дар бало ёрӣ махоҳ аз ҳеҷ кас,

3-он ки набвад ҷуз Худо фарёдрас

 Шайх Аттор

***

Надорем ғайри ту фарёдрас,

Туӣ осиёнро хатобахшу бас!

 Саъдӣ

Посухи суоли 5. Сафро рост кардан фақат барои намозҳои фарз аст. Барои хондани намозҳое, ки суннатанд, пароканда будан ё ҷойҳоро иваз кардан хуб ва беҳтар аст.

 

 

Ҳоҷӣ Мирзо Ибронов

 

Чоршанбе, Июн 12 2019

Ба масту девона салом диҳем?

Ассалому алайкум, домуллои мӯҳтарам! Аз Шумо эҳтиромона хоҳиш дорам, ки ба 1 саволи банда посух диҳед:

-Оё ба одами маст (майзада) ва бемори рӯҳӣ салом додан, ё ба саломи ӯ алейк гирифтан дуруст аст? Барои ҷавобатон пешакӣ ташаккур!

Ҳоҷӣ Абдуллоев,

нафақагир, ш.Душанбе

 

Салом ин дуост!

Посух: Дуруд ва раҳмати Худо бар Шумо бод! Аввалан бояд донист, ки Паёмбарамон (с) фармудааст, ки мусалмон болои мусалмон 6 ҳақ дорад:

1.Ҳар гоҳ бо бародарат мулоқот кардӣ, ба ӯ салом бидеҳ.

2.Ҳар гоҳ туро ба хонааш даъват кард, қабул кун.

3.Ҳар гоҳ эҳтиёҷ ба насиҳат дошта бошад, насиҳат кун.

4.Ҳар гоҳ атса зад ва худоро ҳамд гуфт, ту низ ба ӯ бигӯ, худо ба ту раҳм кунад.

5.Ҳар гоҳ бемор шуд, хабаргирӣ бирав.

6.Ҳар гоҳ фавт кард дар ҷанозааш иштирок бикун.

Пас маълум шуд, нафаре маст ҳам, ки бошад, агарчи кирдораш хуб нест, ё роҳи интихобкардааш хатост, лек бародари мову шумост, лиҳозо, ба маст ё девона салом додан ё ҷавоби саломро гардонидан дуруст аст. Салом ин дуъо аст, ба маънои саломатӣ, оромиш, осудаҳолӣ… Агар ин гуна нафарҳоро мо бубинем ва он кореро, ки шайх малики Динор кардааст, бикунем, хеле хуб мешавад.

Нақл аст, ки малики Динор дар киштие савор буд ва сафари баҳрӣ дошт. Дохили киштӣ чанд нафаре дар ҳолати мастӣ буданд. Шахсе омаду гуфт: «Эй шайх, чӣ мешуд, ки дар ҳаққи ин бадбахтон дуъои баде мекардӣ?». Шайх дасташро баланд карду гуфт: «Худоё, инҳоро дохили ҷаннат бигардон». Он нафар гуфт: «Шайх, ин чӣ дуъо буд? Охир, инҳо арзиши ин дуъоро надоранд!». Шайх гуфт: «Дуъои ман таъвил дорад. Аввал Аллоҳ инҳоро ислоҳ мекунад ва баъд дохили ҷаннат…».

Мо низ дар ҳаққи ин гуна нафарон бояд дуъогӯ бошем, ки аз ин роҳ пас гарданд.

 

Чаро аз додани закот худдорӣ мекунем?

Салом, СССРи гиромӣ ва мардумӣ! Ман ба домуллои гиромӣ, Ҳоҷӣ Мирзо дар бораи ушр ва закот савол доданиям. Имрӯз гурӯҳе аз ҳоҷиён аз додани ушру закот худдорӣ менамоянд. Солҳои охир мардум ушру закотро надода, тавофи Каъба мекунанд. Ин дуруст нест, охир! Наход, барои додани ушру закот қонуну фармони ҳукуматӣ қабул кунем?! 

Фахриддин Салимов,

н.Фирдавсӣ

Сешанбе, Июн 04 2019

 

Фазилати намози таровеҳ

Ривоят мекунанд, ки Ҳазрати Алӣ карамаллоҳу ваҷҳаҳу аз Ҳазрати Расули акрам (с) аз фазоили таровеҳ пурсиданд. Гуфтанд, ки ё Алӣ, шахсе аз уммати ман дар шаби аввали Рамазон бо ҷамоат таровеҳ гузорад, чун рӯзи таваллуд аз гуноҳ пок шавад. Дар шаби 2-ум мағфират кунад оллоҳ таъоло падару модари ӯро, агар мӯъмин бошанд. Дар шаби 3-ум фаришта аз таҳти арш мунодӣ кунад, ки оллоҳ таъоло гунаҳҳои гузаштаи туро мағфират кард. Дар шаби 4-ум савоби қироати Тавроту Инҷил ва Забуру Фурқонро дар номаи аъмоли ӯ нависанд. Дар шаби 5-ум оллоҳ таъоло савоби намозгузорони масҷидулҳаром ва масҷиди Мадинаи мунаввара ва масҷиди Ақсоро рӯзӣ бигардонад. Дар шаби 6-ум савоби зиёрати Байтулмаъмурро дарёбад. Дар шаби 7-ум савоби нусрати Мӯсо (а)-ро, ки бар Фиръавн ва Ҳомон ёфта буд, ёбад. Шаби 8-ум атое, ки Худованд ба Иброҳим (а) дода буд, дарёбад. Дар шаби 9-ум аз савоби ибодати Ман баҳра бигирад. Дар шаби 10-ум хайри дунёву охират биёбад. Дар шаби 11-ум аз дунё бегуноҳ ба хонаи охират биравад. Дар шаби 12-ум рӯзи қиёмат мисли қамар тобон бошад. Шаби 13-ум эмин бошад аз азоби қиёмат. Дар шаби 14-ум дар вақти ҳисоби қиёмат фариштае омада, ба таровеҳ хондани ӯ шоҳид гардад. Дар шаби 15-ум фариштагони аршу курсӣ ба ӯ салавот фиристанд. Дар шаби 16-ум амри оллоҳ таъоло бароати ҳуҷҷати наҷоти ӯ аз дӯзахро китобат кунад. Дар шаби 17-ум ато кунад оллоҳ таъоло савоби пайғамбаронро бар ӯ. Дар шаби 18-ум фариштае нидо кунад, ки эй банда, оллоҳ таъоло аз ту розӣ гардид. Дар шаби 19-ум оллоҳ таъоло дараҷоти ӯро дар биҳишт баланд гардонад. Дар шаби 20-ум савоби шуҳадоро дар номаи аъмоли ӯ Худованд сабт кунад. Дар шаби 21-ум оллоҳ таъоло аз барои он банда дар ҷаннат қасре бино гардонад. Дар шаби 22-ум эмин гардонад оллоҳ таъоло ӯро аз ҳар ғам ва дар шаби 23-ум бино гардонад шаҳреро ба номаш дар биҳишт. Дар шаби 24-ум 24 ҳоҷати ӯро Худо раво бигардонад. Дар шаби 25-ум оллоҳ таъоло азоби қабр аз ӯ бардорад. Дар шаби 26-ум оллоҳ таъоло ато кунад ба он банда савоби ибодати 40-соларо. Дар шаби 27-ум аз Сирот чун барқ гузарад. Дар шаби 28-ум оллоҳ таъоло дар биҳишт 1000 дараҷа ӯро ато фармояд. Дар шаби 29 савоби 1000 Ҳаҷ дар номаи аъмоли ӯ нависанд. Дар шаби 30 оллоҳ таъоло гӯяд, эй банда, ту абди манӣ ва ман парвардигори туам! Ҷалла ҷалолуҳу!

Лайлатулқадр

Сар аз шаби қадр, ки ба шаби 27-уми Рамазон рост меояд, таровеҳро аҳли эътиқод бо алвидоъ ба моҳи шарифи Рамазон шуруъ мекунанд ва ин намоз 3 рӯз давом мекунад. Дар шаби охири Рамазон усулан таровеҳ намехонанд, зеро ин намоз 1 шаб қабл аз Рамазон сар мешавад. Вале онҳое, ки шабе пеш нахондаанд, намози таровеҳ гузоранд ҳам, бок нест. 

Дар баёни фазилати шаби қадр овардаанд, ки тамомии кутуби Худованд дар Рамазон омадааст ва аммо Қуръон маҳз шаби 27-и он нузул кардааст. Дар маънии лайлатулқадр ҷамии умурот ва ҳукумоти илоҳӣ аз ин сол то соли дигар таслим аст. Ва ба 4 фариштаи муқарраб, дафтари раҳмат ва дафтари азоб ба Ҷабраил (а), дафтари арзоқ ва дафтари наботот ба Микоил (а) ва дафтари борон ва дафтари бодҳо ба Исрофил (а), дафтари қабзи рӯҳ ва аҷали махлуқот ба Азроил (а) таслим шудааст.

 

Ҳоҷӣ Исмоил Пирмуҳаммадзода,

махсус барои хонандагони СССР

 

Чоршанбе, Май 29 2019


Вежагии Рӯза
Хонандаи гиромиқадр! Дар ояи 185, сураи Бақараи Қуръони шариф омадааст: Шаҳру Рамазонал лази унзила фиҳил Қуръон. Яъне дар моҳи Рамазон Қуръон фиристода шуд, ки ҳидояткунанда аст мардумро бо далелҳои равшан ва ҷудокунанда ҳақро аз ботил аст. Чунончи
Моҳи Рамазон гуфт, Худо ҳар кӣ зариф аст,
Донад, ки дар он нозили Қурони шариф аст.
Ҳодисаи якум ин ки нузули Қуръони Шариф дар осмони аввал аст. Ҳодисаи дувуми таърихӣ, ки дар ин моҳ рӯй додааст, муҳорибаи бадр аст, ки дар 17-уми моҳ воқеъ шуда буд. Мусулмонон бо роҳбарии Ҳазрати Муҳаммад (с) ба шумораи каму аслиҳаи ночиз аз болои мушрикон, ки дорои адади сершумори аслиҳаи ҷангӣ буданд, бо ҳукми Худованд пирӯзӣ ёфтанд.

Ривоятҳои рамазонӣ
Ривоят мекунанд, ки Расул (с), ки бо омадани моҳи мубораки шарифи Рамазон ҳар касе фараҳманд гардад, Оллоҳ таъоло ҷасади ӯро бар оташи дӯзах ҳаром мегардонад. Ривоят аст, Оллоҳ таъоло мегӯяд: Кист он кӣ дӯст медорад маро ман дӯст медорам ӯро. Ва кист он кӣ ҳар чӣ талаб кунад аз ман, ҳоҷати ӯро раво гардонам. Ва кист мағфират талабад аз ман, мағфират кунам ӯро.
Пас амр кунад Оллоҳ таъоло, дар моҳи Рамазон кироманкотибинро, ки нависед дар номаи аъмоли бандаи мӯъмин ҳасаноти ӯро ва тарк кунед сайиоти ӯро. Ва маҳв кунад Оллоҳ таъоло аз номаи аъмоли он банда гунаҳҳои гузаштаи ӯро.

Ҳама кутуби Худо дар Рамазон омадаанд!
Ривоят кунанд, ки суҳуфи Иброҳим алайҳисалом дар шаби аввали Рамазон нозил шуд. Тавроти Мӯсо алайҳисалом баъд аз 70 соли суҳуфи Иброҳим дар шаби шашуми моҳи Рамазон нозил гардид. Забури Довуд алайҳисалом пас аз 500 соли Таврот дар шаби 12-уми моҳи Рамазон нозил шуд. Инҷили Исо алайҳисалом баъд вз 1100 сол пас аз Забур шаби 12-уми моҳи шарифи Рамазон нозил гардид. Қуръони Ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с) пас аз 622 соли Инҷил дар шаби 27-уми моҳи шарифи Рамазон аз арш ба осмони дунё нозил шуд. Дар муддати 23 сол Ҷабраили амин ба амри Раббулҷалил аз осмони дунё ба гуселонидани ҳазорон ҳазор малоик оят-оят ба ҷаноби пайғамбар онро расониданд.

Биҳишт-муштоқи рӯзадорон
Ривоят мекунад ибни Аббос разияллоҳу анҳу, ки шунидам аз Расули Акрам (с) гуфт:
-Агар умматони ман шарафи моҳи Рамазонро медонистанд, ҳароина таманно мекарданд, ки тамоми сол Рамазон бошад, ки тоати он мақбулу дуои он мустаҷоб ва гуноҳи он мақҳур шавад ва муштоқи рӯзадорон биҳишт аст.
Ривоят кунанд Расул алайҳисалом, ки ҷаннат ба 4 гурӯҳ муштоқ аст: аввал, тиловаткунандаи Қуръон; дувум, нигоҳдорандаи забон, дурӯғ, дашном, бӯҳтон, ғайбат; савум, серкунандаи гуруснагон; чаҳорум, рӯзадорони моҳи шарифи Рамазон. Чи хеле ки мо ҷаннатро мехоҳем, ҷаннат ишонро мехоҳад.
Дар хабар омадааст, ҳар гоҳе, ки ҳилоли моҳи Рамазон рӯй намояд, аршу курсӣ ва фариштагон нидо кунанд, ки башорат бод бар уммати Муҳаммад (с)-ро, ки офтобу моҳу кавокиб,  дар ҳаво мурғон, дар баҳрҳо моҳиён ва кулли зиррӯҳ ҳама омурзиши гуноҳҳони умматони Муҳаммад (с)-ро аз парвардигори оламиён мехоҳанд. Оллоҳ таъоло бар фариштагон фармояд, ки савоби намозу тасбеҳи худҳоро дар моҳи Рамазон ба уммати Муҳаммади Мустафо (с) бибахшанд…

Ҳоҷӣ Исмоил Пирмуҳаммадзода,
махсус барои хонандагони СССР

Чоршанбе, Май 22 2019


Дар баъзе аз ривоятҳо омадааст, ки рӯза бигиред, то ки аз нишоти дурӯғини нафси шайтонӣ наҷот ёбед. Вақте ки инсон рӯза гирифту ба рӯза алоқа пайдо кард ва ба он дил баст, он гоҳ кам-кам ба ботини рӯза пай мебарад. Ботини рӯза инсонро ба дидори Ҳақ мекашонад, ки Худои субҳон фармудааст: Ассавмули ва ана аҷзубиҳи-«Рӯза барои ман гирифта мешавад ва савобашро худам медиҳам». Ин ибора фақат барои рӯза ворид шуда, дар бораи дигар ибодатҳо ворид нашудааст! Ҳишом ибни Ҳаким аз Имом Ҷаъфари Содиқ раҳматуллоҳи алайҳ пурсид:
-Чаро рӯза гирифтан ба мардум фарз гардид?
Имоми мусулмонон фармуданд:
-Барои он ки бою камбағал дар рӯза гирифтан яксонанд. Ва ҳар 2 аз хӯрдану ошомидан худдорӣ меварзанд. Зеро ашхоси сарватманд дар ғайри рӯза ҳамеша серанд ва ҳич гоҳ ранҷи гуруснагиро таҳаммул намекашанд. Онҳо маҳз ба воситаи рӯза гирифтан, гуруснагӣ мекашанд ва аз ранҷи мардуми нодор огоҳ мешаванд. Рӯза барои ин нест, ки инсон гуруснаю ташна бишавад, вагарна дар рӯи замин гуруснагону ташнагон зиёданд. Гурусна аз сабаби надоштани ғизо чизе намехӯрад, аммо рӯзадор ғизо дорад, вале ба хотири муҳаббат ва тарс аз Худои муттаъол Рӯза медорад.

Рӯза сипари дӯзах аст!
Ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с) фармуданд:
- Ассавму ҷуннатун минан норӣ-Рӯза сипарест дар муқобили оташи дӯзах.
Яъне рӯза аз оташи шаҳвати дунё ва оташи ҷаҳаннам дар охират чун сипар мешавад. Дар моҳи шарифи Рамазон раҳму шафқат ва ҳисси бахшоиш боло меравад. Садақаи рӯза бояд ба дилсӯзӣ ва меҳрубонӣ ҳамроҳ бошад. Аммо таҳқир ва миннат кардан савоби садақаро ботил месозад.
Дар моҳи Рамазон бузургонро эҳтиром ва ба хӯрдан тараҳҳум бояд кард. Хосатан, устод ва муаллимро икром намудан лозим аст, зеро бузургӣ танҳо марбути синну сол нест, балки касе аз мо аз нигоҳи мақоми маънавӣ бузургтар бошад, ӯро бояд гиромӣ бидорем.
Рӯзе аз Аббос, амаки пайғамбар пурсиданд:
-Шумо бузургтаред ё Расулаллоҳ?
Ҳазрати Аббос разияллоҳу анҳу гуфт:
-Ӯ бузургтар, вале синни ман бештар аст.
Ана инро адаби гуфтор мегӯянд, ки барои ҳар кадоми мо бояд дарси ибрат бошад.

Рӯза хамӯшист!
Ҳикмати дигари рӯза нигоҳ доштани забон аст. Ҳазрати Муҳаммад (с) фармуданд: -Касе, ки Худоро бишносад ва Ӯро бузург бишморад, дар пеши Худои азим ҳар хел суханро намегӯяд ва шикамашро ҳам ба ғизои ҳаром пур намекунад.
Ҳикмати дигари рӯза нигоҳ доштани чашм аст. Гоҳо инсон мубталост, ки номаҳрамеро бингарад. Ҳазрати Муҳаммад (с) фармуданд:
-Нигоҳ ба номаҳрам тире аз тирҳои шайтон аст.
Аз ин рӯ, дар моҳи мубораки Рамазон ба чизе, ки аз он бӯйи ҳалол нест, худро канор бояд гирифт.

Рӯза адаб аст!
Дар рӯза гирифтан инсон бояд одоби муомиларо риоя кунад. Ислом мефармояд, ки ҳар яки мо нисбат ба дигар ашхос боадаб бошем, хоҳ мусулмон аст, хоҳ на. Зеро нигоҳ доштани адаб 1 ҷузъи исломии мост. Ва дар тарзи нишастану бархостан, гуфтан, муомила кардан ва амсоли инҳо мусалмон бояд адабро риоя намояд, бовиқору вазнин бошад, зеро ҳусни адаб аз имон аст. Худовандо, моро аз ҳикматҳои Рӯза ва фазилатҳои моҳи шарифи Рамазон баҳравар гардонида, аз шарри шайтон нигоҳ бидор! Омин, ё Раббалмоламин…

Ҳоҷӣ Исмоил Пирмуҳаммадзода

  •  << 
  •  < 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 
  •  6 
  •  7 
  •  8 
  •  > 
  •  >> 
саҳ 1 аз 8

Китобҳо

Flag Counter