ХАБАРИ ДОҒ
Панҷшанбе, Май 21 2020

Иди саиди моҳи шарифи Рамазон дар тамоми қаламрави ҶТрӯзи якшанбе, 24-уми май таҷлил карда шавад. Дар ин бора Шӯрои уламои Маркази исломии ҶТ рӯзи гузашта қарор содир намуд.

Дар қарори Шӯрои уламо омадааст, мувофиқи ҳисоби илмӣ ва вобаста ба шароити пешомада ҳар як намозгузор дар вақти намози ид дар манзили худ самимона ба зикру ниёиш ва дуруду дуо машғул шавад. 

Тибқи ин қарор бо дарназардошти вазъи кунунӣ садақаи фитр ба ниёзмандону бенавоён ва закот дар баробари ба ниёзмандону маъюбон, ятимон, инчунин ба суратҳисоби махсуси ёрӣ ба беморони COVID-19 супорида  шавад.

 

Чоршанбе, Май 20 2020

Салому дуруди бепоён ба шумо набераҷони азизам (самимӣ) Омиронаи Сайёф! Шумо дар мақолаи худ «Тоҷик бомжу лулӣ нест!» маро сарзаниш кардед, ки муқобили гуфтаҳои шумо баромада бошам. Ё ман фикрамро дуруст баён карда натавонистам, ё шумо маро ғалат фаҳидед. Ман ҳеҷ гоҳ тарафдори онҳо набудам ва нестам. Мақсади ман тарбия кардани онҳо буд.

Солҳои 80-уми асри гузашта аз мактаб ба хона омадам, ки дар ҳавлии хонаам 9-10 нафар лулизану лулидухтарон сари соҳибхоназанро гаранг карда истодаанд. Ба онҳо ҳамсӯҳбат шудам. Маълум гашт, ки соҳибхоназан ба пиронсолон 1 сӯмӣ додааст, дигарҳояшон низ талаб доранд. Ман ба онҳо гуфтам, ки қариб ҳамаатон дар хонаҳҳоятон «Волга» ва «Жигулӣ» доред. Ман ҳатто велосипед ҳам надорам, боз шумо аз ман ёрдам мепурсед. Ҳама хомӯш монданд. Баъди чанд лаҳза пиразане ба гап даромад. «Балам, а мо Волга не, а Мо москвич». Ҳама хандидем. Боз илова кардам, ки 1 сӯм ҳеҷ гап не, лекин шумо обрӯйи давлатамонро мерезонед. Журналистони хориҷӣ шуморо сурат гирифта, дар газетаҳои мамлакатҳои капиталистӣ чоп мекунанд ва менависанд, ки «Бинед СССР лоф мезанад, ки дар мо ҳама баробаранд, лекин халқаш гадоӣ мекунад». Яке аз духтарон «Валло акем рост мегӯд. Ман дигар садақа наметалбам» гуфту халтаашро бардошта рохакӣ шуд, дигарҳо ҳам аз думболи ӯ  рафтанд…

 Имрӯзҳо онҳо чунон хира шудаанд, ки пеш ҳам кунӣ, то ягон чиз наситонанд, намераванд. Вақте ки ташвиқот барӣ, ҳамин як сухан мегӯянд: «Ин касб аз бобоямон мондагӣ, бе ин мо зиндагӣ карда наметавонем». Дар ҷавоб мегӯйӣ, ки бобову бобокалонатон хонаву дар надоштанд, ту хонаи дуэтажа дорӣ, бобоят харсавор буд, ту мошинсаворӣ, бобоят ҳатто чароғи пилтагӣ надошт, ту ҷараёни барқ дорӣ, телевизор тамошо мекунӣ…». Даррав баромада мераванд.

Набераҷон, биёед пешниҳоди шуморо амалӣ мекунем, дар паспортҳояшон «Лӯлӣ» менависем. Ҷумҳуриашро чӣ менависем? Ватанаш куҷост? Тоҷикистон! Боз гуноҳ ба сари тоҷикон меафтад. 

Сабаби дар Осиёи Миёна пайдо шудани лӯлиён дар он аст, ки Султон Маҳмуди ғазнавӣ дар асри XI 16 маротиба ба Ҳиндустон ҳуҷум кард. Дар қатори ғаниматҳои зиёд, ҳазорҳо филу 57000 асирони ҳиндуро ба Осиёи Миёна овард. Қисме аз онҳо ҳунармандӣ карда, гаҳвораю табақу қошуқ тарошида зиндагӣ мекунанд, 1 қисми дигараш бо гадоӣ умр ба сар мебаранд. Мактабҳо кушодан лозим ба армия даъват кардан лозим… Хулоса тарбия кардан лозим. Агар навиштаҳои ман хилофи фикри шумо бошад, узр мепурсам. Илоҳо ҳамеша сарбаланд бошеду дар роҳи эҷодӣ муваффақиятҳои беназир ёратон гардад.

Бобоят- Ҳаким Ғуломов

 

Чоршанбе, Апр 22 2020

Ҳоло Хитой бо 1 мараз ҳаммаъно шудааст-коронавирус! Вале дар асл, Чин 1 давлати бузургест, ки дар баробари саноату истеҳсолот дар он соҳаи сайёҳӣ рушд кардааст. Зеро чиноиҳо метавонанд, таърихи худро созанд, зеб диҳанд, оро намоянд ва чун арӯси нозанин пешкаши туристон созанд. Коре, ки дар Тоҷикистони мо тақрибан нест. Ин матлабро ҳатман хонед. Мо Метавонем!

 

Чин сарзаминест, ки то ба имрӯз барои мардуми тамоми сайёра ҳамчун як муаммои нокушуда боқӣ мондааст. Сарзамини сарсабзу хуррам, таърихи куҳан, расму оинҳои мухталиф.

Чун ҳар як нафари дар замони Шӯравӣ камол ёфтаву тарбият дида ба ин сарзамин ояд  пеши назараш  ҳамон сохтору низому рафтору амали  он рӯзҳои Иттиҳоди Шӯравӣ ба ҷилва меояд. Ва барояш  чунин менамояд, ки ба ин кишвар ошност. Нахуст чизе, ба назаратон бархурд мекунад ҳамон навбатҳои бонизомона дар назди хазинаҳои чиптафурӯшӣ, дар истгоҳҳо барои саворшавӣ ба таксиҳо, муомилаи мардум, саривақт омадани нақлиёт дар ҷои таъиншуда ва ҳатто чун бо нафаре шинос шудед (мардҳо дар назар аст) ӯ ҳатман бароятон бо эҳтироми хоса сигор пешкаш менамояд. Ва ё чун ба меҳмонияшон равед агар онҳо дар биноҳои баландошёна бошанд, мисли ҳамон русҳое, ки дар Душанбе буданд ва умуман дар Иттиҳоди Шӯравӣ, бо садои баланд ҳамасарашон ва ё хонабудагиҳояшонро садо мекунанд, ки ман бо ҳамроҳии меҳмон омадам. Мардуми солхӯрда бо Шумо басо меҳрубонона ва самимӣ рафтор мекунанд.

Низом дар мактаб, дар ошхонаҳои соҳавӣ, рафтори фаррошон, мошинҳои обпошии кӯчаҳо, қуттиҳои ахлотпароӣ ва ҳоҷатхонаҳои сарироҳӣ ҳамон сохтори шӯравиро пешӣ назар меоранд. Дар шаҳракҳои алоҳида биноҳои сохташудаи замони шӯравиро мебинед. 

Досу Болға-Давлати коргару деҳқон

Дар овезаҳои шаҳру музофот ҳамон рамзи синфи коргару деҳқон “Досу болға” ҷилвагар аст. Мусаллам аст, ки ҳизби ҳукмрони ин кишвар Ҳизби коммунистист ва ба ин хотир метавонад ҳамон сохтори Шӯравӣ, ки ҳукмронияш дар дасти Ҳизби коммунистӣ буд дар ин ҷо мақом дошта бошад. Вале фарқият дар он дида мешавад, ки дар ин ҷо ҳизби ҳукмрон қотеъона пайи ободиву осудагии мардум саъй дорад. Ҳизб дар тамоми муассисаҳо аъзои худро дорад ва чун замони шӯравӣ ному насаб ва акси нафарони пешқадами кору истеҳсолот дар тахтаи фахрӣ ҷой дода шудааст. 

Маркази олам

Шаҳри Ханчжун маркази провинсияи Шэнсии Чин мебошад. Маънои номи Ханчжун “маркази ҷоришавии дарёи Ханшуй” мебошад, ки  соли 312 то милод  ҳангоме, шоҳигарии Цин дар натиҷаи зарбаҳои мусаллаҳона аз шоҳигарии Чу маркази ҷоришавии дарёи Ханшуйро забт кард, дар ин ҷойҳо минтақаи Ханжунро  бунёд намуд. Садсолаҳо пеш, Ханжун маркази дунё ба ҳисоб мерафт. Ҳангоме, ки аз кӯчабоғу гулгашту хиёбонҳои ороставу перостаи ин шаҳр қадам мезадам, дарёфтам, ки ин шаҳр ҳамеша дар оғӯши сабзоини табиат ҷой дорад. Ҳар чанде Фасли Дай асту нимаи моҳи январ дар ягон шохаи дарахту буттаҳои ороишии ин шаҳри сабзоғӯш хазонеро надидам. Гӯиё ранги зард дар ин зебошаҳр бегона буда бошад.  Маҳз аз ҳамин шаҳри зебову сабзпӯш Шоҳроҳи Абрешим оғоз гирифта.  Нахустин дипломати шинохта  Ҷан Сян якуним ҳазор сол пеш ҳангоми сайёҳаташ ба Осиёи Марказӣ сабабгори аслии ифтитоҳи шоҳроҳи абешим гардидааст. Гарчанде дар ин бора назарияҳои мухталиф ҷо доранд. 

Асосгузори Роҳи Абрешим

Мавзолейи дипломат Ҷан Сян  ки дар як боғи прушукуҳ ҷойгир шудаасту бо бозёфтҳои бостонӣ осорхонаҳояшро зеб медиҳанд  адешаҳоро метавонад тағйир диҳанд.  Ҷан Сян  нахустин дипломатест, ки бори аввал ба Осиёи Марказӣ  ба Суғд ва Бохтар (дар ҳудуди Узбекистон, Тоҷикистон, ва Афғонистони имрӯза) сафари бобароре анҷом дода, бо дастовардҳои наҷиб ба диёраш баргашт. Дар бозгашт ба Чин  соли 126 то милод вай барои император аз он чи дидаву омӯхта буд, оид ба манфиатнокии тиҷорат байни Чин ва кишварҳои Осиёи Марказӣ гузориш омода намуд. Ва маҳз ҳамон гузоришу диди дипломат сабаб гардид, ки Шоҳроҳи абрешим шуҳрат ёбаду императорҳо тиҷорати созандаро тарҳрезӣ намоянд. Мутобиқи далелҳо  3 ҳазор сол то милод  “Шоҳроҳи Лазурит” амал мекард, ки сангҳои қиматбаҳои лазурит  аз пешкуҳҳои Помир  аз вилояти Бадахшон ба ҷойҳои басо дур аз Ғарб ба Ҷануб  то кишварҳои Ур, Лагаш, Ҳинд, Чин оварда мешуд. 

Турист мехоҳед? Аз Чин ибрат гиред!

Дарвоқеъ, моро пеш аз ҳама зарур аст, ки дар масири таърих ҳадду канори хешро омӯзему донем, мисли хитойиҳо. Мо худро миллати бостониву соҳибтамаддун медонем, пас чаро дар бораи эҳёи суннатҳои аҷдодӣ ҷиддан накӯшем. Магар мо наметавонем, ёдгориҳои шаҳри Ҳулбук, Қалъаи Ҳисор ва мактабу корвонсаройҳои бостонии онро,  гармчашмаи Помир, Чилучорчашма, Саразми бостонӣ, Муғтеппа, Кӯҳи муғ, Қалъаи Темурмаликро зинда гардонем?  Масалан, метавон ин қалъаро бо як мавзолейи басо бошкуҳ, ки боиси ифтихори миллӣ ва зиёратгоҳи сайёҳон бошад, табдил дод. Бо офаридани пейзажҳои рамзии Темурмалик. Киштиҳои ҷангияш, тиру туфанг ва майдонҳои ҷангӣ. Дар дохили ин боғи бошукуҳ, ки он ҷо мавзолей ва оромгоҳи фарзанду хонадони Темурмалик бошад, ҳамзамон осорхонаи хубу ҷолиберо метавон офарид, ки бозгӯи фарҳангу маданияти миллии мо бошад. Ё чаро мисли ҳамин корнамоии Спитамен, Восеъ, Наниманча, Деваштичу дигаронро наметавонем торих сохт? Чаро дигар миллатҳои дунё бо қаҳрамононашон менозанду мо не?!  Барои он ки сайёҳро мутаваҷҷеҳи кишварат созӣ, бояд пеш аз ҳама барояш он чизеро бисозӣ, ки барои ӯ хушоянд бошаду боиси тамошо. Пас аз ин сафарам дарёфтам, ки чаро муҳтарам президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон пайи ободонии боғот кӯшидаву гӯшаву канори шаҳрҳоро гулистон намуда. Ин ҳам фарҳанг аст. Фарҳанги зебоиву фаросати воло!

Дар муддате, ки соли сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ эълон  шудааст мо тавониста бошем баъзе ҷойҳои бостонии худро ҷойи тамошобобу сайёҳӣ намоем. Барои ин пешниҳоде доштам, ки Кумитаи сайёҳии назди Ҳукумати Тоҷикистонро зарур аст, ки таҷрибаи бародарони чиниро омӯхта, кадрҳои хуби соҳавӣ тарбия намуда, ҳамкориҳоро дар соҳаи рушди сайёҳӣ бо чиниҳо устувору ҷоннок гардонида, баҳри ободонӣ ва ҷалби сармоя ба соҳаи сайёҳӣ кӯшад. 

 

Мухтор Боқизода, 

рузноманигор, шаҳри Ханжуни Чин

 

Панҷшанбе, Апр 16 2020

   Имрӯз Раиси Ташкилоти ҷамъиятии "Маъюбони ҷанг дар Афғонистон" полковники мустаъфӣ Ҳикматулло Мирзоев, ба ифтихори 75-умин солгарди Рӯзи ҒАЛАБА ва ҳамкории судманд бо ташкилотҳои ветеранӣ, Сармуҳаррири рӯзномаи СССР Сайёфи Мизробро бо медали ҷашнӣ ва Сипосномаи Ташкилот, Гурдофариди СССР Ҷамила Ҳусейноваро бо Сипосномаи Ташкилот сарфароз гардонид. Муборак бошад, воқеан ҳам СССР дар инъикоси фаъолияти ташкилотҳои ветеранӣ саҳмгузор аст.

Дар ҳамин маврид, Сайёфи Мизроб, сардабири газетаи мардумии СССР роҷеъ ба кору пайкори ҷанговарони башардӯст гуфт:

-Маро доиман 1 фикр доманкаш аст, ки мабодо ҷанговарони интернатсионалист ё худ "афганец"-ҳо, ки хеле размдидаанд, бо ҷангиёни наҳзати мепайвастанд, ҳоли ин сарзамин чӣ мешуд? Вале хушбахтона, онҳо, ки фарзандони ватананд ва ҷанги муҷоҳидину террористони исломиро бо чашми сар дида буданд, ба онҳо напайвастанд. Баракс, дар барқарорсозии ҳукумати дунявии конститутсиони саҳми бориз гузоштанд.

Мо ун ва ин қаҳрамонии ҷанговарони башардустро ҳаргиз фаромуш нахоҳем кард ва барои барқарорсозии имтиёзҳои ишон талош хоҳем кард. Ҳукумат бояд донад, ки ин мардум, ки ҳамакнун куллан-100% инвалиданд (тирхурда, маъюб, асабони ва ғ. ва х.) акнун ба ғамхории Давлат ниёз доранд. Зеро агар 1 тир дар Афғонистон хурда бошанд, 2-3 тири дигар дар ҷанги граждании Тоҷикистон хурдаанд...Мо Метавонем!

 

PS: Ҳикматулло Мирзоев, раиси ТҶ "Маъюбони ҷанги Афғонистон" ба сардабири СССР барои ин талошҳояш медал тақдим намуд (дар акс)...

 

Чоршанбе, Апр 15 2020

Тариқи телефон бо дӯстам Маҳина Акбарова, ки дар ш. Москва таҳсил менамояд, ҳамсуҳбат гаштам. Дар  вақти суҳбат садояш каме хаста ба назар мерасид ва иброз намуд: 

-Омирона мо миллати тоҷик дар асл аз куҷоем? 

-Дар асл мо-миллати тоҷик-ориёием!”- ҷавобаш додаму сабаби ғамгиниашро пурсидам. Бо алам гӯфт: 

-Табъи маро миллатгароёни рус ҳамарӯза бо суолҳи бемаънияшон хира менамоянд. Зиёданд нафароне, ки миллати тоҷикро миллати лӯлӣ ва ё бомж меноманд. Чандин маротиба ман ба онҳо ҳушдор додам, ки мо миллати тоҷик на бомж ҳастем на лӯлӣ. Таърих гувоҳ аст, ки миллати тоҷик миллати куҳанбунёду дорои тамаддуни асил ва фарҳанги пурғановат аст, вале ишон бовар намекунанд. 

Бо сабаби бовар накарданашон маҷбур шудам, ки аксҳои бо шумо дар гушаҳои зебоманзари Тоҷикистон гирифтаро нишон диҳам, 10000-ҳо бор аксҳои гирифтамонро нишон дода, бо лафзи ширини модариашон фаҳмонидан хостам, ки мо миллати соҳибтамаддунем, вале бе натиҷа. 

 Бовар намекунанд, бовар карданашон 1 тараф истад ҳатто гӯш  кардан ҳам намехоҳанд. Онҳо ҳар лаҳза ба ман шиносномаи лӯлиёнро нишон дода мегуянд: 

-Агар шумо миллати лӯлӣ набошед, пас чаро дар шиносномаҳои лӯлиён мӯҳри тоҷикӣ мегузоред? Пас аз ин ҳама таҳқир руҳафтода гашта, гириста ба ҷониби хона равона гаштам. Воқеан ҳам дигар ман чигуна метавонистам собит созам, ки ман ориёӣ ва соҳибтамаддунаму ҷӯгӣ на, ки шиносҳоям дар даст паспортҳои ҷӯгиёнеро доштанд, ки миллаташон ТАДЖИК навишта шуда буд?

Ҷӯгӣ бояд ҷӯгӣ бошаду Тоҷик тоҷик!!!

Ба ақидаи баъзе аз олимон аслан лӯлиён зодаи Роҷастони Ҳиндустонанд ва ҳазорсолаҳо қабл сӯи Самарқанду Бухорову Ҳисору Кӯлоб омадаву бо марзбандии давлатҳо ин ҷо муқим шудаанд ва ягон дахле бар миллати ориёии мо надоранд! Вале чигуна ин далели таърихиро ба миллати рус исбот намоем? 

 Чанд шумора пеш ба ҳамин мавзӯъ монанд дар яке аз шумораҳои СССР 1 матлаби таҳлилӣ навишта будем, аммо матлаби навиштаи мо ба бархе аз хонандагон ва муаллифони доимии мо, аз он ҷумла Ҳаким Ғуломов аз н. Дӯстӣ писанд наомад. Ҳатто ба матлаби мо вокуниш ҳам навишта, ҷӯгиҳоро тоҷик баровард..

 Мехостем ба он кас гуем, ки бобоҷон, мо ба иззати нафси касе расидан намехоҳем, аммо чунин бархӯрд ва муносибат ба мо ҳушдор медиҳад, ки мо бояд  миллатро аз хатароти рӯзафзуни таҳқиру дашномшунавӣ эмин нигаҳ дорем. Охир ҳайф мегардем агар, ки миллати дигар миллати бузурги моро лӯлӣ ном гирад, порашайка хонад, ҷӯгӣ донад. Чеҳраи тоҷик дар қиёси дигар миллатҳо шабеҳи лӯлӣ гаштааст ва мо бояд миллатамонро аз ин бадномӣ наҷот диҳем.

Фикр мекунам, имрӯз на танҳо дӯсти ман, балки чанд ҳазор тоҷики муҳоҷири дигаре  низ ҳастанд, ки бо ҳамин гуна бархӯрд ва нофаҳмӣ рӯ ба рӯ мегарданд. Шаҳрвандони Тоҷикистон ва умуман муҳоҷирони мо дар назди дигар миллатҳо аз паси ҳамингуна нофаҳмиҳо забонкӯтоҳ мегарданд, ки боиси таассуф аст.  

Пас чӣ бояд кард?

Зимнан, бори дигар мегӯям, соате расида, ки дар паспорти ҷӯгӣ ҷӯгӣ нависем, мисле, ки дар шиносномаи ӯзбеку русу таторҳои Тоҷикистон азиз, мӯҳри ӯзбеку русу татор навишта шудааст ва онҳо бо ин фахр доранд. Мегӯед, бобои Ғуломов, ки чунин навиштан таҳқири онҳост? Аз худашон пусред, ки аз ҷӯгӣ буданашон ору нафрат доранд? Албатта, ки на! Ифтихор мекунанд ва хуб ҳам мекунанд. 

Пас, мо онҳоро таҳқир мекунем, ки Тоҷикашон менависем. Онҳоро таҳқиру худро ҳақорат месозем. Ҳақ ба ҳақдор бояд расад! Имрӯз ҳифзи шарафи миллати Тоҷик дар Вазорати адлия, парлумони касбӣ, ЗАГС ва мизҳои шиносномадиҳист. Мо Метавонем!

Омиронаи Сайёф, 

СССР

 

Чоршанбе, Апр 08 2020

Ба гулзори ҳаёт аз баҳри худ не,

Барои дигарон бояд шукуфтан.

Боиси дастгирист, ки имрӯзҳо нафарони дилогоҳу қадршинос ва дилсӯз ба монанди рӯзноманигорони барҷаста, сардабири рӯзномаи мардумии «СССР» Сайёфи Мизроб, Ҷамила Ҳусейнова ва собиқадори меҳнат, нафақахӯр аз ш.Истаравшани вилояти Суғд Наби Ҷумъа ҳастанд, вуҷуд доранд, ки номи аз ёд рафтаи  бонуи меҳнатқарин, собиқадори меҳнат, собиқ калобарес ва бофандаи номиву машҳури Иттиҳодияи «Тоҷикатлас»-и ба номи 60-солагии СССР-и ш.Душанбе пири барнодил Аҳмадова Бозоройро дубора вирди забонҳо оварда, аз фаромӯшӣ агар гӯем хато намекунем, эҳё ва зинда гардониданд. Зиҳӣ ба ҳамаи шумоён! Зиҳӣ, марди бовиқору баномуси миллати тоҷик, қаламкаши номӣ Сайёфи Мизроб ва рӯзномаи дардошнои мо «СССР» барои чунин иқдомҳои инсонпарваронаву ҷавонмардонаву наҷибатон баҳри ёдоварӣ ва қадрдонӣ аз собиқадорони ҷангу меҳнати кишвар воқеан рӯзномаи «СССР»-ҳамдарду ҳамдам ва дардошнои дили ҳамаи мост. «СССР»- мурдаву зиндаи моро соҳибӣ намуда, пайваста аз бузургони мо, собиқадорони ҷангу меҳнат, зиёиёну аҳли илму адаб ва ҳунари мо ёдоварӣ менамоянд. Ман бисёртар аз заҳматкаши роҳи матбуоти тоҷик, паҳнкунандаи рӯзномаи «СССР», модари матбуоти тоҷик ва «Ҷавонони Тоҷикистон» апаи азизу меҳрубони ҳамагон Гулчеҳра Фозилова, ки имрӯзҳо дар остонаи ҳафтодумин солгарди баҳори нозанини умрашаон қарор доранд. Миннатпазирам ва сипосмандам барои ташвиқу тарғиботи чунин рӯзномаи ҷолибу хонданибоб «СССР»-и ба ҷону дил баробари мо ногуфта намонад, ки Гулчеҳра Фозилова-Гули шукуфони саҳарии «Шарқи озод» аст, ки бо накҳати хушу бӯйи атрноку мушки хутанаш ҳар бомдодии рӯзи панҷшанбе ба ҳар яки хонандагони боинтизори рӯзномаи «СССР» пайки хушу шодмониро мерасонад, худ низ собиқадори меҳнат, собиқадори  матбуоти тоҷик мебошад. Хонандаи закии рӯзномаи «СССР» ҳар рӯзи панҷшанбе бо интизориҳои зиёд шабро саҳар карда, пазмони бӯйи хушу насими тозаи саҳифаҳои дилошӯби рӯзномаи «СССР» мебошанд. 

 

Ҳамдиёри Сотим Улуғзодаву Мутеъулло Наҷмиддин

Боиси хушнудӣ ва сарафрозии мост, ки дар ҷомеаи имрӯзаи мо чунин инсонҳои дарёдил ба монанди Бозорой  Аҳмадова арзи вуҷуд менамоянд. Онҳо худ қомуси зиндаи ҳаёти имрӯзу фардои моянд. Бозорой Аҳмадова аз зумраи он занонест, ки бо меҳнати пурбаракату софдилонаи хеш ба дили инсонҳои дилоҷӯ қадршиноси зиёде роҳ ёфтаву сазовори эҳтироми ҳамагон гардидаанд. Саҳифаҳои таърихи  ҳафтодсолаи давлати Шӯравиро боз як бори дигар варақгардонӣ намуда, аз кору пайкори бонувони меҳнатқаринамон чун Бозорой Аҳмадова  ошно мегардем ва мебинем, ки  чи  хел як бонуи оддие, зодаи деҳаи Варзики Чусти водии Фарғона ба Душанбе  дили Тоҷикистони Шӯравии ҳамон замон солҳои 60-70-уми асри гузашта омада, дар коргоҳи  Иттиҳодияи  «Тоҷикатлас» кору фаъолият намуда, бо пешқадамӣ ва меҳнати ҳалол ном бароварда, машҳури ҷумҳурӣ гардид.

Аҳмадова Бозорой 5 майи соли 1936 мувофиқи ҳуҷҷатҳояш (дар асл соли 1934) дар деҳаи Варзики Чусти Фарғона таваллуд ёфтааст. Ӯ аз ҳамдиёрони нависандагони барҷастаи халқи тоҷик Сотим Улуғзода ва Мутеъулло Наҷмиддинов мебошад. Дар бораи  Бозорой Аҳмадова дар китоби Қурбон Мадалиев «Улуғзода ва ҳамдиёрони ӯ» Душанбе, соли 2016 нашриёти «Русская литература» ва китоби «Занони Тоҷикистон»-и профссор Роҳат Набиева, Душанбе соли 1986, нашриёти «Ирфон» маълумотҳо додаанд. 

 

Бофандаи номӣ, вале бе унвон…

Аҳмадова Бозорой-ин ҳамон бонуи меҳнатқарин мебошад, ки дар мусобиқаҳои сотсиалистӣ дар панҷсолаи ёздаҳум (солҳои 1981-1985) ташаббус нишон дода, дар зарфи панҷсола се нақшаро иҷро карда, бо сари баланд бо номи калобареси номӣ, бофандаи варзида ва мураббии хизматнишондодаи ҷумҳурӣ ном баровард. Хизматҳои бошарафи ӯро давлат ва ҳукумати Шӯравӣ бо орденҳои «Байрақи сурхи меҳнат», «Ленин» ва медали «Барои меҳнати шоён» қадрдонӣ кардааст. Бозорой Аҳмадова аллакай соли 1989 нақшаи соли 1990-ро барзиёд иҷро намуда буд. Аз ин боис, ӯро борҳо ба унвони «Қаҳрамони меҳнати сотсиалистӣ» пешниҳод намуданд, вале бо сабабҳои номаълум ва баъзе оинҳо натавонист соҳиби ин унвон бигардад. 

Ҳамин тавр ин қаҳрамонзани бошараф ва меҳнатқарин вале бе унвон солҳо зиста, дар дили халқаш ҷо гирифт. Одатан агар бигирем унвони «Қаҳрамони меҳнати сотсиалистӣ”-ро давлат, ҳукумат ва ҳизб ба нафароне сарфароз мекард, ки ба халқу давлат хизмати софдилона намудаанд, вале беҳтар аз ҳама болотар аз ҳама унвонҳо ин маҳбуби халқу диёр будан аст. Унвони беҳтарин ин одаму одамгарӣ мебошад, вақте, ки халқат туро дӯст медоранд, туро ҳурмату иззат менамоянд, туро наслҳои ........... ҷустуҷӯ менамоянд. Ин аст рисолати зиндагӣ. Устоди санъати тоҷик, пири ҳунари тоҷик Шариф Ҷӯраев на он қадар унвонҳои баланди давлатӣ доштанд, вале халқаш миллаташ ӯро бо унвони Акашариф солҳо ёд мекунанд. Шоир, устод Боқӣ Раҳимзодаро низ халқ бо унвонҳояш ёд намекунад, балки ҳамчун муаллим шоири халқ, инсони шариф ёд мекунанд. Таърих ҳазорон нафаронеро медонад, ки унвонҳои баланди «Қаҳрамони меҳнати Сотсиалистӣ», «Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ», «Артистони халқии СССР» ва ғайраро соҳиб буданд, вале аз хотири халқ тез фаромӯш гардида, ба фаромӯшхонаи таърих рафтаанд.

Бозорой Аҳмадова бошад аз ёди халқ ҳеҷ гоҳ намеравад. Ӯ барои халқу миллаташ, барои Ватану диёраш, барои ёру дӯстон пайвандон, фарзандону наберагонаш то абад азизу муҳтарам мебошад, зеро меҳнати ҳалолаш  ин шарафу номус ва унвони ӯст. Шоири тавонои классики тоҷик Сайидои Насафӣ бисёр хуб гуфтааст:

Сарбаландони ҷаҳонро номи эҳсон асту бас,

Сарвро дар бӯстон қадди намоён  асту бас.

Аҳмадова Бозорой дар синни мубораки 85 дар ҳалқаи фарзандон, наберагон дар к.Гулшан-хонаи 130 воқеъ дар ноҳияи Сино умр ба сар мебарад. Имрӯзҳо ӯ каме саломатияшро аз даст дода, парешонхотир аст. Лекин дар ёди ҳамаи мо ҳамон 1 зани хушсалиқаву зебо, меҳнатқарину қаҳрамон хоҳад монд. 

 

Маҳмадҷон Сафаров, омӯзгор, таърихшинос   

 

  •  << 
  •  < 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 
  •  6 
  •  7 
  •  8 
  •  9 
  •  10 
  •  > 
  •  >> 
саҳ 1 аз 55

Китобҳо

Flag Counter