ХАБАРИ ДОҒ
Чоршанбе, Май 27 2020

 

Ба насли солҳои 50-и асри гузашта, исми С.Вализода хуб ошно мебошад. Ӯ чун шоир, мутриб, сароянда, оҳангсоз ва ҳофизи халқӣ, аз миёни шоирони маъруф, ба мухлисонаш хело наздик буд. Мухлисони бешумораш, ҳавасу орзӯ мекарданд, ки  боре ҳам бошад, дар сӯҳбати ин марди наҷиб, ҳузур дошта, аз хушгӯйиҳои ӯ лаззат баранд. С.Вализода шахсияте буд, бисёр хоксор, сӯҳбаторо, ки бо сабки дилнишин ва забони ноби тоҷикӣ ва фаҳмо, дар ҷамъомаду маъракаҳо, сӯҳбат меорост. Дутор дар даст, ба мухлисонаш, бо 1 лаҳни хоси мардуми  кӯҳистони Ховалинг, ҳофизӣ мекард. Ин буд, ки ӯро кулли мардуми тоҷик дӯст медошт. Аз эҷодиёти ӯ ва хондани дубайтиҳою рӯбоиҳо, аз ҷониби ин марди шӯхи базморо лаззат мебурданд. Ҳамин наздикӣ ба мардум буд, ки кулли эҷодиёти ӯ мардумӣ шуд.

Бадарға ва фирори Вализода

Вале тақдир, дар ҳаёти ин марди наҷиб, бозиҳои худро дареғ надошт. Ҳарчанд ӯ инқилоби болшевикиро ба хурсандӣ пешвоз гирифт, вале тирамоҳи соли 1933 дар асоси тӯҳмату кори саросемавори муфатишони болшевикӣ, ки дар асоси дастуру нишондодҳои кремлнишинон “результат” тайёр мекарданд, ӯро бо аҳли оилааш  ва хешовандонаш ба лагери ислоҳотии меҳнатӣ, ба вилояти Акмалинскии Ҷумҳурии Қазоқистон равон мекунанд. “Ҷурм”-и С.Вализода он будааст, ки ӯро ҳамдеҳагони Чуқуракиаш “Саидалибой” мегуфтаанд. Ӯ дар лагер, бо азобу машаққат ва пастзаниҳои кормандони лагер тоб наоварда, баъди 2 соли азобу машаққатҳо қарор медиҳад, ки фирор кунад. 

Тирамоҳи соли 1935, ин ҷавонмарди далеру шуҷои тоҷики кӯҳистонӣ, бебокона, аз лагер фирор мекунад. Ӯ ба воситаи даштҳои нопайдоканори Қазоқистон, бо азобу машаққатҳои зиёде худро ба ш.Тошканд мерасонад. Аз он ҷо бошад, ба ш.Хуҷанд ва баъд ба Ӯротеппа меояд, баътар худро ба Мастчоҳ мерасонад. Душвориҳои зиёде дар роҳ кашид, вале ба ин душвориҳо сар нафароварда, ба сӯи қуллаи умед равона буд. 

Кӯлобие, ки мастчоҳӣ шуд

Зимистони соли 1935 вақти дар Мастчоҳ буданаш, бо суханони пур аз лутфу ҳазломезаш, дар дили ҳамсӯҳбатони мастчоҳиаш роҳ ёфт. Мардуми Мастчоҳ, ки худ табиати шӯх дошта, сӯҳбатороянд, дарёфтанд, ки меҳмони онҳо дарди ниҳоние дар худ дорад. Мастчоҳиҳои меҳмондӯст, аз нақли С.Вализода фаҳмиданд, ки ӯ гирифтори тӯҳмат шудаасту бегуноҳ мебошад. Онҳо бо 1 меҳри бепоён, қарор доданд, ки ба шоир ёрӣ расонанд. Пас аз таку дави зиёде, мастчоҳиҳо ба он мувафақ шиданд, ки моҳи марти соли 1936 шоирро ба Душанбе даъват карда, тафтишотро аз нав сар карданд. Пас аз пурсу поси беохиру тафтишоти зиёде маълум шуд, ки бое ба номи Саидвалӣ, аз деҳаи Чуқураки Ховалинг, ба Афғонистон гурехта будааст ва Саидалиро, муфатишу прокурору судияи “высокопрофессионал”-и болшевикӣ аз Саидвалӣ фарқ накарда, ҳамчун “душмани халқ”, ҳукми ба лагер равон кардани ӯ, аҳли оила ва хешовандони наздикашро мебароранд. Якуним соли такудави шоири халқӣ, бо ёрию дастгирии мастчоҳиҳои инсондӯст, натиҷаи мусбати худро дод ва С.Вализода тавонист соли 1937 бо ҳамроҳии аҳли оилааш ба зодгоҳаш баргардад. 

Лекин хешу табори шоир, бо “лутф”-у “меҳрубон”-ии шогирдони “Ленин бародар раҳнамо”-и С.Вализода, дар лагер 15 соли умри худро паси сар карданд, чи хеле, ки русҳо мегӯянд “Отсидели от звонка до звонка”.

Аброр Соқиев, 

ш.Ваҳдат, 

тел: 907-07-84-00.                   

 

Панҷшанбе, Май 21 2020

Иди саиди моҳи шарифи Рамазон дар тамоми қаламрави ҶТрӯзи якшанбе, 24-уми май таҷлил карда шавад. Дар ин бора Шӯрои уламои Маркази исломии ҶТ рӯзи гузашта қарор содир намуд.

Дар қарори Шӯрои уламо омадааст, мувофиқи ҳисоби илмӣ ва вобаста ба шароити пешомада ҳар як намозгузор дар вақти намози ид дар манзили худ самимона ба зикру ниёиш ва дуруду дуо машғул шавад. 

Тибқи ин қарор бо дарназардошти вазъи кунунӣ садақаи фитр ба ниёзмандону бенавоён ва закот дар баробари ба ниёзмандону маъюбон, ятимон, инчунин ба суратҳисоби махсуси ёрӣ ба беморони COVID-19 супорида  шавад.

 

Чоршанбе, Май 20 2020

Салому дуруди бепоён ба шумо набераҷони азизам (самимӣ) Омиронаи Сайёф! Шумо дар мақолаи худ «Тоҷик бомжу лулӣ нест!» маро сарзаниш кардед, ки муқобили гуфтаҳои шумо баромада бошам. Ё ман фикрамро дуруст баён карда натавонистам, ё шумо маро ғалат фаҳидед. Ман ҳеҷ гоҳ тарафдори онҳо набудам ва нестам. Мақсади ман тарбия кардани онҳо буд.

Солҳои 80-уми асри гузашта аз мактаб ба хона омадам, ки дар ҳавлии хонаам 9-10 нафар лулизану лулидухтарон сари соҳибхоназанро гаранг карда истодаанд. Ба онҳо ҳамсӯҳбат шудам. Маълум гашт, ки соҳибхоназан ба пиронсолон 1 сӯмӣ додааст, дигарҳояшон низ талаб доранд. Ман ба онҳо гуфтам, ки қариб ҳамаатон дар хонаҳҳоятон «Волга» ва «Жигулӣ» доред. Ман ҳатто велосипед ҳам надорам, боз шумо аз ман ёрдам мепурсед. Ҳама хомӯш монданд. Баъди чанд лаҳза пиразане ба гап даромад. «Балам, а мо Волга не, а Мо москвич». Ҳама хандидем. Боз илова кардам, ки 1 сӯм ҳеҷ гап не, лекин шумо обрӯйи давлатамонро мерезонед. Журналистони хориҷӣ шуморо сурат гирифта, дар газетаҳои мамлакатҳои капиталистӣ чоп мекунанд ва менависанд, ки «Бинед СССР лоф мезанад, ки дар мо ҳама баробаранд, лекин халқаш гадоӣ мекунад». Яке аз духтарон «Валло акем рост мегӯд. Ман дигар садақа наметалбам» гуфту халтаашро бардошта рохакӣ шуд, дигарҳо ҳам аз думболи ӯ  рафтанд…

 Имрӯзҳо онҳо чунон хира шудаанд, ки пеш ҳам кунӣ, то ягон чиз наситонанд, намераванд. Вақте ки ташвиқот барӣ, ҳамин як сухан мегӯянд: «Ин касб аз бобоямон мондагӣ, бе ин мо зиндагӣ карда наметавонем». Дар ҷавоб мегӯйӣ, ки бобову бобокалонатон хонаву дар надоштанд, ту хонаи дуэтажа дорӣ, бобоят харсавор буд, ту мошинсаворӣ, бобоят ҳатто чароғи пилтагӣ надошт, ту ҷараёни барқ дорӣ, телевизор тамошо мекунӣ…». Даррав баромада мераванд.

Набераҷон, биёед пешниҳоди шуморо амалӣ мекунем, дар паспортҳояшон «Лӯлӣ» менависем. Ҷумҳуриашро чӣ менависем? Ватанаш куҷост? Тоҷикистон! Боз гуноҳ ба сари тоҷикон меафтад. 

Сабаби дар Осиёи Миёна пайдо шудани лӯлиён дар он аст, ки Султон Маҳмуди ғазнавӣ дар асри XI 16 маротиба ба Ҳиндустон ҳуҷум кард. Дар қатори ғаниматҳои зиёд, ҳазорҳо филу 57000 асирони ҳиндуро ба Осиёи Миёна овард. Қисме аз онҳо ҳунармандӣ карда, гаҳвораю табақу қошуқ тарошида зиндагӣ мекунанд, 1 қисми дигараш бо гадоӣ умр ба сар мебаранд. Мактабҳо кушодан лозим ба армия даъват кардан лозим… Хулоса тарбия кардан лозим. Агар навиштаҳои ман хилофи фикри шумо бошад, узр мепурсам. Илоҳо ҳамеша сарбаланд бошеду дар роҳи эҷодӣ муваффақиятҳои беназир ёратон гардад.

Бобоят- Ҳаким Ғуломов

 

Чоршанбе, Апр 22 2020

Ҳоло Хитой бо 1 мараз ҳаммаъно шудааст-коронавирус! Вале дар асл, Чин 1 давлати бузургест, ки дар баробари саноату истеҳсолот дар он соҳаи сайёҳӣ рушд кардааст. Зеро чиноиҳо метавонанд, таърихи худро созанд, зеб диҳанд, оро намоянд ва чун арӯси нозанин пешкаши туристон созанд. Коре, ки дар Тоҷикистони мо тақрибан нест. Ин матлабро ҳатман хонед. Мо Метавонем!

 

Чин сарзаминест, ки то ба имрӯз барои мардуми тамоми сайёра ҳамчун як муаммои нокушуда боқӣ мондааст. Сарзамини сарсабзу хуррам, таърихи куҳан, расму оинҳои мухталиф.

Чун ҳар як нафари дар замони Шӯравӣ камол ёфтаву тарбият дида ба ин сарзамин ояд  пеши назараш  ҳамон сохтору низому рафтору амали  он рӯзҳои Иттиҳоди Шӯравӣ ба ҷилва меояд. Ва барояш  чунин менамояд, ки ба ин кишвар ошност. Нахуст чизе, ба назаратон бархурд мекунад ҳамон навбатҳои бонизомона дар назди хазинаҳои чиптафурӯшӣ, дар истгоҳҳо барои саворшавӣ ба таксиҳо, муомилаи мардум, саривақт омадани нақлиёт дар ҷои таъиншуда ва ҳатто чун бо нафаре шинос шудед (мардҳо дар назар аст) ӯ ҳатман бароятон бо эҳтироми хоса сигор пешкаш менамояд. Ва ё чун ба меҳмонияшон равед агар онҳо дар биноҳои баландошёна бошанд, мисли ҳамон русҳое, ки дар Душанбе буданд ва умуман дар Иттиҳоди Шӯравӣ, бо садои баланд ҳамасарашон ва ё хонабудагиҳояшонро садо мекунанд, ки ман бо ҳамроҳии меҳмон омадам. Мардуми солхӯрда бо Шумо басо меҳрубонона ва самимӣ рафтор мекунанд.

Низом дар мактаб, дар ошхонаҳои соҳавӣ, рафтори фаррошон, мошинҳои обпошии кӯчаҳо, қуттиҳои ахлотпароӣ ва ҳоҷатхонаҳои сарироҳӣ ҳамон сохтори шӯравиро пешӣ назар меоранд. Дар шаҳракҳои алоҳида биноҳои сохташудаи замони шӯравиро мебинед. 

Досу Болға-Давлати коргару деҳқон

Дар овезаҳои шаҳру музофот ҳамон рамзи синфи коргару деҳқон “Досу болға” ҷилвагар аст. Мусаллам аст, ки ҳизби ҳукмрони ин кишвар Ҳизби коммунистист ва ба ин хотир метавонад ҳамон сохтори Шӯравӣ, ки ҳукмронияш дар дасти Ҳизби коммунистӣ буд дар ин ҷо мақом дошта бошад. Вале фарқият дар он дида мешавад, ки дар ин ҷо ҳизби ҳукмрон қотеъона пайи ободиву осудагии мардум саъй дорад. Ҳизб дар тамоми муассисаҳо аъзои худро дорад ва чун замони шӯравӣ ному насаб ва акси нафарони пешқадами кору истеҳсолот дар тахтаи фахрӣ ҷой дода шудааст. 

Маркази олам

Шаҳри Ханчжун маркази провинсияи Шэнсии Чин мебошад. Маънои номи Ханчжун “маркази ҷоришавии дарёи Ханшуй” мебошад, ки  соли 312 то милод  ҳангоме, шоҳигарии Цин дар натиҷаи зарбаҳои мусаллаҳона аз шоҳигарии Чу маркази ҷоришавии дарёи Ханшуйро забт кард, дар ин ҷойҳо минтақаи Ханжунро  бунёд намуд. Садсолаҳо пеш, Ханжун маркази дунё ба ҳисоб мерафт. Ҳангоме, ки аз кӯчабоғу гулгашту хиёбонҳои ороставу перостаи ин шаҳр қадам мезадам, дарёфтам, ки ин шаҳр ҳамеша дар оғӯши сабзоини табиат ҷой дорад. Ҳар чанде Фасли Дай асту нимаи моҳи январ дар ягон шохаи дарахту буттаҳои ороишии ин шаҳри сабзоғӯш хазонеро надидам. Гӯиё ранги зард дар ин зебошаҳр бегона буда бошад.  Маҳз аз ҳамин шаҳри зебову сабзпӯш Шоҳроҳи Абрешим оғоз гирифта.  Нахустин дипломати шинохта  Ҷан Сян якуним ҳазор сол пеш ҳангоми сайёҳаташ ба Осиёи Марказӣ сабабгори аслии ифтитоҳи шоҳроҳи абешим гардидааст. Гарчанде дар ин бора назарияҳои мухталиф ҷо доранд. 

Асосгузори Роҳи Абрешим

Мавзолейи дипломат Ҷан Сян  ки дар як боғи прушукуҳ ҷойгир шудаасту бо бозёфтҳои бостонӣ осорхонаҳояшро зеб медиҳанд  адешаҳоро метавонад тағйир диҳанд.  Ҷан Сян  нахустин дипломатест, ки бори аввал ба Осиёи Марказӣ  ба Суғд ва Бохтар (дар ҳудуди Узбекистон, Тоҷикистон, ва Афғонистони имрӯза) сафари бобароре анҷом дода, бо дастовардҳои наҷиб ба диёраш баргашт. Дар бозгашт ба Чин  соли 126 то милод вай барои император аз он чи дидаву омӯхта буд, оид ба манфиатнокии тиҷорат байни Чин ва кишварҳои Осиёи Марказӣ гузориш омода намуд. Ва маҳз ҳамон гузоришу диди дипломат сабаб гардид, ки Шоҳроҳи абрешим шуҳрат ёбаду императорҳо тиҷорати созандаро тарҳрезӣ намоянд. Мутобиқи далелҳо  3 ҳазор сол то милод  “Шоҳроҳи Лазурит” амал мекард, ки сангҳои қиматбаҳои лазурит  аз пешкуҳҳои Помир  аз вилояти Бадахшон ба ҷойҳои басо дур аз Ғарб ба Ҷануб  то кишварҳои Ур, Лагаш, Ҳинд, Чин оварда мешуд. 

Турист мехоҳед? Аз Чин ибрат гиред!

Дарвоқеъ, моро пеш аз ҳама зарур аст, ки дар масири таърих ҳадду канори хешро омӯзему донем, мисли хитойиҳо. Мо худро миллати бостониву соҳибтамаддун медонем, пас чаро дар бораи эҳёи суннатҳои аҷдодӣ ҷиддан накӯшем. Магар мо наметавонем, ёдгориҳои шаҳри Ҳулбук, Қалъаи Ҳисор ва мактабу корвонсаройҳои бостонии онро,  гармчашмаи Помир, Чилучорчашма, Саразми бостонӣ, Муғтеппа, Кӯҳи муғ, Қалъаи Темурмаликро зинда гардонем?  Масалан, метавон ин қалъаро бо як мавзолейи басо бошкуҳ, ки боиси ифтихори миллӣ ва зиёратгоҳи сайёҳон бошад, табдил дод. Бо офаридани пейзажҳои рамзии Темурмалик. Киштиҳои ҷангияш, тиру туфанг ва майдонҳои ҷангӣ. Дар дохили ин боғи бошукуҳ, ки он ҷо мавзолей ва оромгоҳи фарзанду хонадони Темурмалик бошад, ҳамзамон осорхонаи хубу ҷолиберо метавон офарид, ки бозгӯи фарҳангу маданияти миллии мо бошад. Ё чаро мисли ҳамин корнамоии Спитамен, Восеъ, Наниманча, Деваштичу дигаронро наметавонем торих сохт? Чаро дигар миллатҳои дунё бо қаҳрамононашон менозанду мо не?!  Барои он ки сайёҳро мутаваҷҷеҳи кишварат созӣ, бояд пеш аз ҳама барояш он чизеро бисозӣ, ки барои ӯ хушоянд бошаду боиси тамошо. Пас аз ин сафарам дарёфтам, ки чаро муҳтарам президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон пайи ободонии боғот кӯшидаву гӯшаву канори шаҳрҳоро гулистон намуда. Ин ҳам фарҳанг аст. Фарҳанги зебоиву фаросати воло!

Дар муддате, ки соли сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ эълон  шудааст мо тавониста бошем баъзе ҷойҳои бостонии худро ҷойи тамошобобу сайёҳӣ намоем. Барои ин пешниҳоде доштам, ки Кумитаи сайёҳии назди Ҳукумати Тоҷикистонро зарур аст, ки таҷрибаи бародарони чиниро омӯхта, кадрҳои хуби соҳавӣ тарбия намуда, ҳамкориҳоро дар соҳаи рушди сайёҳӣ бо чиниҳо устувору ҷоннок гардонида, баҳри ободонӣ ва ҷалби сармоя ба соҳаи сайёҳӣ кӯшад. 

 

Мухтор Боқизода, 

рузноманигор, шаҳри Ханжуни Чин

 

Панҷшанбе, Апр 16 2020

   Имрӯз Раиси Ташкилоти ҷамъиятии "Маъюбони ҷанг дар Афғонистон" полковники мустаъфӣ Ҳикматулло Мирзоев, ба ифтихори 75-умин солгарди Рӯзи ҒАЛАБА ва ҳамкории судманд бо ташкилотҳои ветеранӣ, Сармуҳаррири рӯзномаи СССР Сайёфи Мизробро бо медали ҷашнӣ ва Сипосномаи Ташкилот, Гурдофариди СССР Ҷамила Ҳусейноваро бо Сипосномаи Ташкилот сарфароз гардонид. Муборак бошад, воқеан ҳам СССР дар инъикоси фаъолияти ташкилотҳои ветеранӣ саҳмгузор аст.

Дар ҳамин маврид, Сайёфи Мизроб, сардабири газетаи мардумии СССР роҷеъ ба кору пайкори ҷанговарони башардӯст гуфт:

-Маро доиман 1 фикр доманкаш аст, ки мабодо ҷанговарони интернатсионалист ё худ "афганец"-ҳо, ки хеле размдидаанд, бо ҷангиёни наҳзати мепайвастанд, ҳоли ин сарзамин чӣ мешуд? Вале хушбахтона, онҳо, ки фарзандони ватананд ва ҷанги муҷоҳидину террористони исломиро бо чашми сар дида буданд, ба онҳо напайвастанд. Баракс, дар барқарорсозии ҳукумати дунявии конститутсиони саҳми бориз гузоштанд.

Мо ун ва ин қаҳрамонии ҷанговарони башардустро ҳаргиз фаромуш нахоҳем кард ва барои барқарорсозии имтиёзҳои ишон талош хоҳем кард. Ҳукумат бояд донад, ки ин мардум, ки ҳамакнун куллан-100% инвалиданд (тирхурда, маъюб, асабони ва ғ. ва х.) акнун ба ғамхории Давлат ниёз доранд. Зеро агар 1 тир дар Афғонистон хурда бошанд, 2-3 тири дигар дар ҷанги граждании Тоҷикистон хурдаанд...Мо Метавонем!

 

PS: Ҳикматулло Мирзоев, раиси ТҶ "Маъюбони ҷанги Афғонистон" ба сардабири СССР барои ин талошҳояш медал тақдим намуд (дар акс)...

 

Чоршанбе, Апр 15 2020

Тариқи телефон бо дӯстам Маҳина Акбарова, ки дар ш. Москва таҳсил менамояд, ҳамсуҳбат гаштам. Дар  вақти суҳбат садояш каме хаста ба назар мерасид ва иброз намуд: 

-Омирона мо миллати тоҷик дар асл аз куҷоем? 

-Дар асл мо-миллати тоҷик-ориёием!”- ҷавобаш додаму сабаби ғамгиниашро пурсидам. Бо алам гӯфт: 

-Табъи маро миллатгароёни рус ҳамарӯза бо суолҳи бемаънияшон хира менамоянд. Зиёданд нафароне, ки миллати тоҷикро миллати лӯлӣ ва ё бомж меноманд. Чандин маротиба ман ба онҳо ҳушдор додам, ки мо миллати тоҷик на бомж ҳастем на лӯлӣ. Таърих гувоҳ аст, ки миллати тоҷик миллати куҳанбунёду дорои тамаддуни асил ва фарҳанги пурғановат аст, вале ишон бовар намекунанд. 

Бо сабаби бовар накарданашон маҷбур шудам, ки аксҳои бо шумо дар гушаҳои зебоманзари Тоҷикистон гирифтаро нишон диҳам, 10000-ҳо бор аксҳои гирифтамонро нишон дода, бо лафзи ширини модариашон фаҳмонидан хостам, ки мо миллати соҳибтамаддунем, вале бе натиҷа. 

 Бовар намекунанд, бовар карданашон 1 тараф истад ҳатто гӯш  кардан ҳам намехоҳанд. Онҳо ҳар лаҳза ба ман шиносномаи лӯлиёнро нишон дода мегуянд: 

-Агар шумо миллати лӯлӣ набошед, пас чаро дар шиносномаҳои лӯлиён мӯҳри тоҷикӣ мегузоред? Пас аз ин ҳама таҳқир руҳафтода гашта, гириста ба ҷониби хона равона гаштам. Воқеан ҳам дигар ман чигуна метавонистам собит созам, ки ман ориёӣ ва соҳибтамаддунаму ҷӯгӣ на, ки шиносҳоям дар даст паспортҳои ҷӯгиёнеро доштанд, ки миллаташон ТАДЖИК навишта шуда буд?

Ҷӯгӣ бояд ҷӯгӣ бошаду Тоҷик тоҷик!!!

Ба ақидаи баъзе аз олимон аслан лӯлиён зодаи Роҷастони Ҳиндустонанд ва ҳазорсолаҳо қабл сӯи Самарқанду Бухорову Ҳисору Кӯлоб омадаву бо марзбандии давлатҳо ин ҷо муқим шудаанд ва ягон дахле бар миллати ориёии мо надоранд! Вале чигуна ин далели таърихиро ба миллати рус исбот намоем? 

 Чанд шумора пеш ба ҳамин мавзӯъ монанд дар яке аз шумораҳои СССР 1 матлаби таҳлилӣ навишта будем, аммо матлаби навиштаи мо ба бархе аз хонандагон ва муаллифони доимии мо, аз он ҷумла Ҳаким Ғуломов аз н. Дӯстӣ писанд наомад. Ҳатто ба матлаби мо вокуниш ҳам навишта, ҷӯгиҳоро тоҷик баровард..

 Мехостем ба он кас гуем, ки бобоҷон, мо ба иззати нафси касе расидан намехоҳем, аммо чунин бархӯрд ва муносибат ба мо ҳушдор медиҳад, ки мо бояд  миллатро аз хатароти рӯзафзуни таҳқиру дашномшунавӣ эмин нигаҳ дорем. Охир ҳайф мегардем агар, ки миллати дигар миллати бузурги моро лӯлӣ ном гирад, порашайка хонад, ҷӯгӣ донад. Чеҳраи тоҷик дар қиёси дигар миллатҳо шабеҳи лӯлӣ гаштааст ва мо бояд миллатамонро аз ин бадномӣ наҷот диҳем.

Фикр мекунам, имрӯз на танҳо дӯсти ман, балки чанд ҳазор тоҷики муҳоҷири дигаре  низ ҳастанд, ки бо ҳамин гуна бархӯрд ва нофаҳмӣ рӯ ба рӯ мегарданд. Шаҳрвандони Тоҷикистон ва умуман муҳоҷирони мо дар назди дигар миллатҳо аз паси ҳамингуна нофаҳмиҳо забонкӯтоҳ мегарданд, ки боиси таассуф аст.  

Пас чӣ бояд кард?

Зимнан, бори дигар мегӯям, соате расида, ки дар паспорти ҷӯгӣ ҷӯгӣ нависем, мисле, ки дар шиносномаи ӯзбеку русу таторҳои Тоҷикистон азиз, мӯҳри ӯзбеку русу татор навишта шудааст ва онҳо бо ин фахр доранд. Мегӯед, бобои Ғуломов, ки чунин навиштан таҳқири онҳост? Аз худашон пусред, ки аз ҷӯгӣ буданашон ору нафрат доранд? Албатта, ки на! Ифтихор мекунанд ва хуб ҳам мекунанд. 

Пас, мо онҳоро таҳқир мекунем, ки Тоҷикашон менависем. Онҳоро таҳқиру худро ҳақорат месозем. Ҳақ ба ҳақдор бояд расад! Имрӯз ҳифзи шарафи миллати Тоҷик дар Вазорати адлия, парлумони касбӣ, ЗАГС ва мизҳои шиносномадиҳист. Мо Метавонем!

Омиронаи Сайёф, 

СССР

 

  •  << 
  •  < 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 
  •  6 
  •  7 
  •  8 
  •  9 
  •  10 
  •  > 
  •  >> 
саҳ 1 аз 55

Китобҳо

Flag Counter